ಹಳೆಯ ಡೈರಿ - ಹಳೆಯ ನೆನಪು

ಎಲ್ಲರೂ ಡೈರಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಸಹ ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಡೈರಿ ಬರೆಯುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಶುರುವಿಟ್ಟೆ! ಅದು-ಇದು ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು ಇಲ್ಲವಾಗಿದ್ದು ಬರೆದುಕೊಂಡ ಡೈರಿ ಅದು. ಶಾಲೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತ - ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಅಭ್ಯಾಸ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು, ತಂಗಿಯರು, ಅವರಿವರ ಚೇಷ್ಟೆ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ ಅಂಟಿಸಿದ್ದ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಷಯಗಳು, ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ೦ದು ಸಿಕ್ಕ ಉಡುಗೊರೆಯ ಪಟ್ಟಿ, ಸಿಟ್ಟು, ಕಲಾಪ, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳು ಅದರಲ್ಲಿದೆ. ವ್ಯಾಕರಣಾತ್ಮಕ ಹೊರತು-ಮರೆತು ಓದಬೇಕಷ್ಟೇ!!

ಡೈರಿ ಬರೆಯುವುದರಿಂದ ಮನಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗೋದು, ಮನದ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲ ಹೊರಗೆ ಬರೋಕೆ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು ಎಷ್ಟು ನಿಜ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ಡೈರಿ ಬರೆಯುವ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಹೇಳಿಕೊಂಡಂತೆ ಅದರಿಂದ ಆದ ಅನಾಹುತ, ಅಪಾರ್ಥ, ಅಪವಾದಗಳೆ ಹೆಚ್ಚು. ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ - ನಾನಂತೂ ಕಿಲಾಡಿ ಎಂದುಕೊಂಡೆ! ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಸೂಚನೆ ಕೊಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಬರೆದು - ಬರೆದು ಅವರ ಕೈಗೆ ಸಿಗುವ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಇಡುತಿದ್ದೆ. ಸಾಲದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಡೈರಿಯನ್ನ ಓದಲಿ ಎನ್ನುವ ಸಲುವಾಗಿ "Do Not Open - My Personal Diary" ಅಂತ ದಪ್ಪಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಡೈರಿಯ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಅಪ್ಪನಿಗೆ ನನ್ನ ಪೆದ್ದುತನ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ - ಏನೂ ತಿಳಿಯದವರಂತೆ ಮುದ್ದು ಮಾಡುತಿದ್ದರು ಎನ್ನುವ ವಿಷಯ ನಾನು ತಾಯಿ ಆದಮೇಲೆಯೇ ನನಗೆ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದದ್ದು.

ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಮಾಯವಾಗುತಿದ್ದ ಈ ಹಳೆಯ ಡೈರಿ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿತ್ತು. ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಒಂದೊಂದೇ ಪುಟಗಳನ್ನ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಓದುತಿದ್ದೆ! ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಈ ಡೈರಿ ಓದುವಾಗಲು ಒಂದೊಂದು ಅನುಭವ. ನೆನಪುಗಳ ಬುತ್ತಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಹಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಪುಟದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ "I will not like Nanju Ajji" ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಇದೆಂತ: ಇಂಗ್ಲಿಷೋ! ಹೀಗೂ ಸಹ ಬರೆದಿದ್ನ ಅಂತ. ಸರಿ, ಹೀಗ್ಯಾಕೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ? ನಂಜು ಅಜ್ಜಿ, - ಅವರ್ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ? ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕೆದಕುವುದು ಈಗ ಅನಿವಾರ್ಯ.

ಮೊದಲ ಮೊಗ್ಗಿನ ಜಡೆ

ನಂಜು ಅಜ್ಜಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು - ಆರು ಜನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು. ಇವರ ಕೊನೆಯ ಮಗಳು ನಿರ್ಮಲ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆ. ಶಾಲೆಗೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಹೊಗಿಬರುತಿದ್ದೆವು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆಡುತಿದ್ದೆವು. ಅವಳಿಗಿಷ್ಟ ಬಂದಾಗಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಇರುತಿದ್ದಳು - ಇಲ್ಲವಾದಾಗ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ "ನೀನೀಗ ಹೋಗ್ತೀಯ ನಾನು ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು, ಹೊಸ ಗೊಂಬೆ ಜೊತೆ ಆಟ ಆಡ್ಬೇಕು" ಅಂತ ಹೇಳಿ ಓಡಿಸುತಿದ್ದಳು. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬೀದಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲೇ ಇವರ ಮನೆ. ಓಡಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಓಡಿ ಬಂದು ಏನು ಆಗದಂತೆ ಇದ್ದು ಬಿಡುವುದು ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ನಂಜು ಅಜ್ಜಿ ಅಂತ ಎಲ್ಲರು ಕರೆಯುತಿದ್ದು, ನಾನು ಸಹ ಅವಳ ತಾಯಿಯನ್ನ ಹಾಗೆ ಕರೆಯುತಿದ್ದೆ.

ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ನೆನಪಿಲ್ಲವಾದರೂ ಎರಡನೇ ಅಥವಾ ಮೂರನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿರಬಹುದು.  ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಅಮ್ಮ ನನಗೆ ಮೊಗ್ಗಿನ ಜಡೆ ಹಾಕಿಸಿದ್ದು. ಅವರ ಮೊದಲ ಮುದ್ದು ಮಗಳು ನಾನು, ಅವರ ಪ್ರಯೋಗಗಳೆಲ್ಲವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆಗಾಗ ನಡೆಯುತಲೆ ಇತ್ತು. ಅಂದು ಮೊಗ್ಗಿನ ಜಡೆ ಹಾಕಿಸಿದ್ದ ದಿನ, ಹೊಸ ರೇಶಿಮೆ ಲಂಗ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳ ತುಂಬ ಗಾಜಿನ ಬಳೆಗಳು, ಅಮ್ಮನ ಬಂಗಾರ, ಅಜ್ಜಿಯ ಅವಲಕ್ಕಿ ಸರ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಮೇಲೇ ಇತ್ತು. ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಅವೇನ್ಯೂ ರೋಡಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಎಂಪೈರ್ ಸ್ಟುಡಿಯೋಗೆ ಹೋದದ್ದು, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಹೂವಿನ ಕುಂಡದ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿದ್ದು, ಅಪ್ಪ ನನ್ನನ್ನು ತಬ್ಬಿ ಮುದ್ದಾಡಿದ್ದು, ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಆ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ತಿಂದ ಊಟವನ್ನೆಲ್ಲ ಕಕ್ಕಿದ್ದು, ನ೦ತರ ಉಪ್ಪು - ಮೆಣಸು ನಿವಾಳಿಸಿ, ಪೊರಕೆ ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನ ಸುಟ್ಟು ಅಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿ ತೆಗೆದದ್ದು.... ಎಲ್ಲವೂ ನೆನಪಿದೆ!

ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಿಂದ ಅಪ್ಪ ಫೋಟೋ ತಂದಿದ್ದರು, ಅದನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೆ ನನ್ನ ಮುಖ ಊರಗಲ ಅರಳಿತ್ತು. ಸುಮ್ಮನಿರದೆ ಆ ಫೋಟೋವನ್ನು ನಿರ್ಮಲಳಿಗೆ ತೋರಿಸಲು ಅವಳ ಮನೆಯ ಕಡೆ ಓಡಿದ್ದೆ. ಅವಳಂತೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಂಜು ಅಜ್ಜಿ ನನ್ನ ಫೋಟೋ ನೋಡಿದರು. ನೋಡುತ್ತಲೇ, "ನಮ್ಮ ನಿರ್ಮಲಳ ಫೋಟೋ ಇನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ, ಅವಳ ಕಲರ್ ನೋಡಿದ್ಯ ಏನ್ ಕಲರ್ ಇದಾಳೆ, ನಿನಗಿಂತ ಬೆಳ್ಳಗೆ ಬರ್ತಾಳೆ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ, ಅವಳ ಮೊಗ್ಗಿನ ಜಡೆ ಇನ್ನೂ ಉದ್ದ ಇರುತ್ತೆ" ಅಂತ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟರು. ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅಳುತ್ತಲೇ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ. ಕಣ್ಣೀರ ಕೆಲವು ಹನಿಗಳು ಜಾರಿ ನನ್ನ ಮೊದಲ ಮೊಗ್ಗಿನ ಜಡೆಯ ಫೋಟೋದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಆ ಫೋಟೋ ಕದಡಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ಇಂದಿಗೂ ಆ ಫೋಟೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ. ಒಂದೇ ಚಿತ್ರದ ಮೂರು ಪ್ರತಿಗಳಿದ್ದರಿಂದ ಅಪ್ಪ ಮತ್ತೊಂದು ಫೋಟೋಗೆ ಫ್ರೇಮ್ ಹಾಕಿಸಿಟ್ಟರು.


ಆ ಘಟಣೆಯ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ನಂಜು ಅಜ್ಜಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆ ಸಾಲು ಬರೆದಿರುತ್ತೇನೆ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇದ್ಯಾವುದು ನೆನಪಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಹಳೆಯ ಡೈರಿ ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಈ ವಿಷಯ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಬೀಳುತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಬರೆದದ್ದು ಈ ಬಾರಿ ಕಂಡುಬಂದದ್ದು ಯಾಕಂತಲೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ!

ನಂಜು ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾದದ್ದು

ನಂಜು ಅಜ್ಜಿ ಬಗ್ಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿಪಟ್ಟೆ. ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ ಇತ್ತೀಚಿನ ಸುದ್ದಿ ಇದು. ಎಂಟು ಮಕ್ಕಳ ಮಹಾತಾಯಿ ಆಕೆ. ಅವರ ಇಬ್ಬರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಾಗಲಿ, ಆರು ಮಂದಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಾಗಲಿ, ಸೊಸೆ - ಅಳಿಯನ್ದಿರಾಗಲಿ ಇವರನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರು ಸೇರಿ ಮಾತು-ಕತೆ ನಡೆಸಿ ಇವರನ್ನು ವೃದ್ದಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿನ ಖರ್ಚಿಗೂ ಹಣ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಇವರ ಮಕ್ಕಳು ಜಗಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೂ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿರುವವರೇ, ಆಸ್ತಿ ಅಂತಸ್ತು ಅಂತ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರೆ. ಇನ್ನುಳಿದಂತೆ ನಂಜು ಅಜ್ಜಿಯ ಹೆಸರಿಗಿದ್ದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನ ಅಕ್ಷರ ಸಹ ಇವರ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿಗೆ ಬರೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ನಂಜು ಅಜ್ಜಿ ಇನ್ನೂ ಆರೋಗ್ಯವಾಗೇ ಇದ್ದಾರೆ, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ಇವರಿಗೆ ಪ್ರಪಂಚ, ಕೊನೆಯ ಮಗಳೆಂದರೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ. ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇವರು ಹೇಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿರಬಹುದು? ಇವರ ಮನಸ್ತಿತಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ಒಂದು ಜೀವವು ಇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ಇದು ವಿಪರ್ಯಾಸ.

ಯಾಕೋ ಈ ವಿಷಯ ಅಮ್ಮನಿಂದ ತಿಳಿದು ನಂಜು ಅಜ್ಜಿಯ ಬಗ್ಗೆ ದುಖವಾಗ್ತಿದೆ. ಇವರನ್ನ ಬೇಟಿ ಆಗಿ ಬರುವ ಮನಸ್ಸಾಗಿದೆ. ವಯಸ್ಸಾಗುತಿದ್ದಂತೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಕ್ಕಳೇ ಆಗಿಬಿಡ್ತಾರೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಇದು ಅಕ್ಷರ ಸಹ ನಿಜ, ಅನುಭವವಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಇವರಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಖಾಳಜಿ ನೀಡಬೇಕಿದೆ. ವ್ರುದ್ದಾಶ್ರಮದೆಡೆಗೆ ದೂಡಿದ ನಂಜು ಅಜ್ಜಿಯ ಎಂಟೂ ಜನ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗು ಇವರು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ದಿಕ್ಕಾರವಿದೆ. ಪ್ರೀತಿ ಗೌರವಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾದ ನಂಜು ಅಜ್ಜಿಯ ಮೇಲೆ ಅನುಕಂಪವಿದೆ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ / ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಇವರ ಮಕ್ಕಳನ್ನ ನೋಡಿದಾಗ ಮಾತನಾಡಿಸುವ ಮನಸೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸಿಟ್ಟು, ನನ್ನ ವರ್ತನೆಯನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮಾರ್ಗ ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತಿರುತ್ತೇನೆ.

--------------------------------------------------------

ಹಳೆ ಡೈರಿಯ...ಮಾತು ಕತೆ...ನೆನಪುಗಳು ...ಇನ್ನೂ ಇವೆ!

ಸಮಯಕ್ಕೂ ಸಮಯವಿದೆ!

"ಸಮಯ" - ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕಾಡುವ, ಎಲ್ಲರ ಜೀವನದ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುವ ತನ್ನ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಸಿರಿನ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ, ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವ ಭಗವ೦ತನ ರೂವಾರಿ. ಯಾರ ಕೈಗೂ ಎಟುಕದ - ಯಾರ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಕಾಣಿಸದ ಅಗೋಚರ! ಆದರು ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಲದಿಂದ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಹೆಣೆಯುತ್ತಿರುವ ಅಂತರ್ಮುಖಿ. ಒಳ್ಳೆಯದಾದರೂ ಕೆಟ್ಟದಾದರು, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸಮಯವನ್ನೇ ದೂಷಿಸುವ ನಮ್ಮ ಗುಣವನ್ನು ಅರಿತು "ಕಾಲಾಯ ತಸ್ಮೈ ನಮಃ" ಎಂದು ಸಾರುವ ಜೀವನ್ಮುಖಿ.

ನಾನ್ಯಾಕೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳ್ತಿದೀನಿ? ಆ ದಿನ ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ತರಬೇತಿ ಶಿಬಿರ ನೆನಪಾಗಿದೆ! ವಿಷಯ "Time Management Tools" ...ಹೌದು, ಸಮಯವನ್ನ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ / ನಿರ್ವಹಿಸುವ / ನಿಭಾಯಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆಲ್ಲ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಬಂದಿರುವ ನಿಪುಣರ ಒಂದು ತಂಡ(?!). ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ತಿರುವು - ಮುರುವು ಮಾಡಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದೇ ಒಂದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಸಮಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲು ಬಂದ ನಿಪುಣರು ಸಮಯವನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಹಣವನ್ನೂ ಸಹ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತಿದ್ದಾರೆ ಅನಿಸಿತ್ತು. ಇವರ ಮಧ್ಯೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿಯ CEO ! ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ಇವರ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ನಂತರ ಮಾತನಾಡಲು ಶುರುವಿಟ್ಟರು.

"ಸಮಯ! ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ? ಮನುಷ್ಯನ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತಲು ನಡೆಯುವ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪಗಳು, ಅವನು ಮಾಡಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳು, ಇದರಿಂದ ಸಮಯವನ್ನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಂಬಾಳಿಸಬಹುದು ಅಷ್ಟೇ. ಆದರು ಇಷ್ಟು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಅನ್ನುವುದು ಮೂರ್ಖತನ. ನೀವೆಂದಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಕೊನೆ ಘಳಿಗೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ? Just Think, ಇನ್ನು ಬದುಕಲು ನಿಮಗುಳಿದಿರುವುದು ಬರೇ ಆರು ತಿಂಗಳು ಮಾತ್ರ, ಈ-ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕಾರ್ಯ ಕೆಲಸಗಳು ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿಬಿಡ ಬೇಕು, ನಂತರ ನಿಮಗೆ ಉಳಿವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ನೀವು ನೆನೆದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳು ನೀವಂದುಕೊಂಡ ಸಮಯದೊಳಗೆ ಆಗುವುದಂತೂ ಖಚಿತ. ಆಲೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ, ಇದು ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುವ ವಿಷಯ! ಇನ್ನು ನಾನೇನೆ ಹೇಳಿದರು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಆಜ್ಞೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ - ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ". ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಹೊರಟು ಹೋದರು.

ಇನ್ನುಳಿದ ನಾಲ್ಕು + ಎರಡು ತಿಂಗಳು

ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಲೋಚನೆಗೆ ದೂಕಿದ್ದು ಆ ಅರೆಘಳಿಗೆಯ ಮಾತು. ಇನ್ನು ನಾನುಳಿಯುವುದು ಆರು ತಿಂಗಳೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಥಟ್ ಅಂತ ಹೊಳೆದುದು, "ನಾನು ಸತ್ತರೆ ಯಾರ್ಯಾರು ಅಳಬಹುದು, ಯಾರ್ಯಾರು ನಿಂದಿಸಬಹುದು, ಯಾರಿಗೆಲ್ಲ ಸಂತಸವಾಗಬಹುದು" ಎಂಬ ವಿಚಿತ್ರ ವಿಕಾರ ಸಂಗತಿಯ ದು(ದೂ)ರಾಲೋಚನೆ. ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ, ಉಳಿದ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಹಾಗೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕಿದೆ.. ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಹಲವು - ನಾನು ಮಾಡಲೇ ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳು, ಬೇಟಿಯಾಗಲೇ ಬೇಕಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಹೇಳಲೇ ಬೇಕಾದ ಮನಸಿನ ಮಾತುಗಳು! ಕೆಲವರಿಗೆ ನಾನು ಅಭಾರಿ - ಅವರಿಗೆ ನನ್ನಿಂದ ಸಲ್ಲಲೇಬೇಕಾದ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. ಓದಲೇ ಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿರುವ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ನೋಡಲೇ ಬೇಕಾದ ನೆಚ್ಚಿನ ಚಿತ್ರಗಳು, ಕಲಿಯಲೇಬೇಕಾದ ಹಾಡುಗಳು. ಅರೆ, ಇನ್ನು ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸುವುದು ಸಹ ಬಾಕಿ ಇದೆ. ನನ್ನ ಕೋಳಿ, ನನ್ನ ಮೀನು, ಇನ್ನು ಅನೇಕಾನೇಕ ಗೊಂದಲಗಳು ಆಗಲೇ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಂದೇನು? ನನ್ನ ಇರುವಿಕೆಯ ಛಾಪು ಕಳೆದು ಹೋಗುವುದೇನೋ!

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲ - ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಬಿಡಬೇಕು, ಇನ್ನುಳಿದ ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಈ ನೆನಪುಗಳಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲು ಶುರುವಿಟ್ಟೆ. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಈ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸಾದಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಆದರೆ ಇದು ಸಾಧನೆಯಲ್ಲ. ನಾನಿಲ್ಲದಿರೆ ಎಷ್ಟು ಜೀವಗಳು ನನಗಾಗಿ ಮಿಡಿಯಬಲ್ಲದ್ದು? ಸ್ನೇಹದ ಸೇತುವೆಗಳು ಬಿಗಿಯಾಗಬೇಕಿದೆ. ನನಗೆ ಸಾವಿನ ನಂತರವೂ ಬದುಕಬೇಕಿದೆ. 

ಅಂದಿನಿಂದ ಪ್ರತಿ ದಿನವು ನನ್ನ ಆರು ತಿಂಗಳ ಬದುಕನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನ "Renew" ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳ ಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಆಯಿತು. ಈ ಸಮಯ ನಿಯಂತ್ರಣ ತಂತ್ರವೊಂದನ್ನು ಹಲವು ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಮಹಾನುಭಾವನಿಗೆ ಮನಸಾರೆ ವಂದಿಸುವೆ. ಸಮಯವೆಂಬ ಭಗವಂತನು ಈ ಆರು ತಿಂಗಳ ಜೀವನ ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅದರೊಳಗಿದೆ ಹುರುಪು, ಜೀವಿಸಿಬಿಡಬೇಕೆಂಬ ದೃಢತೆ, ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿಬಿಡುವ ಹಪ-ಹಪಿ, ಸತ್ತ ಮೇಲು ಬದುಕುಳಿಯುವ ಹಂಬಲ, ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವೂ ನನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾತುರ.

ಈಗಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಕೈ ಗಡಿಯಾರ ನೋಡಿಕೊಂಡೆ... ಸಮಯ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬.೦೬! 

 

3K - ಹರಟೆ ಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಕಾಪಿ-ದಿನ ದವರೆಗೆ .....

ಈ ಜೀವನದ ಅಂತರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ 3K ಸಹ ಸೇರಿಹೋಗಿದೆ. ನಾನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ 3K ಕೂಡ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಾಗಿದೆ.

ಒಂದು ಹೊಸ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ - ಕ್ವಿಕಿ ಅರುಣನಿಂದ .... ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಮ್ಮೆ ಬೇಟಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು. ಅದೊಂದು ರೀತಿಯ ಸಂಭ್ರಮ - ಅದಕ್ಕೆ ಕ್ವಿಕಿ ಇಟ್ಟ ಹೆಸರು "3K - ಸಂಭ್ರಮ". ಹರಟೆಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಹೊರತು - ಯಾರೊಬ್ಬರ ಮುಖ ಪರಿಚಯ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವ! ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಿದ ದಿನಾಂಕ 26.11.2010 ...ಸಮಯ ಬೆಳಗ್ಗೆ 10.30....ಸ್ಥಳ ಅದೇ ಕಾಫಿ ಡೇ, ಮಲ್ಲೇಶ್ವರಂ....

ಈ ಸಂಭ್ರಮ ಹೇಗೆಲ್ಲ ಇರಬಹುದು? ಇಲ್ಲಿಗೆ ಯಾರ್ಯಾರು ಬರಬಹುದು? ಹೇಗೇಗೆ ಮಾತಾಡಬಹುದು..... ನಾನೇನು ಮಾತಾಡಬೇಕು? ಈ ಹಿಂದೆ ಯಾರನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಬೇಟಿಯಾಗುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ! ತಿಳಿಯದ ಅರಿಯದ ಸ್ನೇಹ ಸೇತುವೆ ಹರಟೆಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಸೆದಿದೆ. ಆದರು ಹ್ಯಾಕಿಂಗ್ / ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕ್ರೈಂ / ಫ್ರಾಡ್ ಹೀಗೆ ಏನೇನೋ ಆಲೋಚನೆ... ಒಂದೇ ಧೈರ್ಯವೆಂದರೆ ನನ್ನ ಜೊತೆ "ಅನುಪಮ ಹೆಗಡೆ"ಯವರು ಸಹ ಇರ್ತಾರೆ ಅನ್ನುವುದು! ಇವರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಬಳಿಕ ಒಂದು ಧೈರ್ಯ. ಇವರ ಮಾತಿನ ರೀತಿಯೇ ಹೀಗೆ... ಮಿಕ್ಕಂತೆ ನೋಡೋಣ - ಈ ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ ಕಾತುರತೆ ಇದೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತಿದ್ದಂತೆ, ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿತು ಆ ದಿನ!

ಆ ಭಾನುವಾರ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದು ಹೇಗೆ?

ಅ(ವನ) - ಕ(ವನ)

ಅ(ವನ) - ಕ(ವನ)

ಬಿರಿದೆ ಹೂ ನಗೆ

ಅವರಿವರ ಕಡೆಗೆ

ಬರೆದೆ ಮೌನಗಳ

...ನಿನ್ಹೆಸರ ಪಡೆಗೆ

********

ನೀನಿರುವ ಮೋಹದಲಿ

ನಡೆಯುತಿದೆ ಸುಲಿಗೆ

ನಾನೇ ಇರದ ಕವಿತೆಗಳು

ಅವರಿವರ ಪಾಲಿಗೆ....

********

ಕನಸೆಲ್ಲ ಹಗಲಲ್ಲೇ

ನಿಶೆ ಈಗ ಕನಸೇ

ಪುಸಲಾವಣೆ ಬೇಕೇ

ಅರೆನಗೆಯ ಶಶಿಗೆ

********

ಅಳಿದುಳಿದ ನಾಳೆಗಳ

-ಕಡೆಗೆ ಕನವರಿಕೆ

ಅರಿಯದಿರೆ ಬೇಡಬಿಡು

ಕಡೆಗೆ ಮನವರಿಕೆ

********

ಹಾಡೊಂದು ಇಷ್ಟವಾಗಿಹೋಗಿದೆ

ಒಂದು ಹಾಡು ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಹಾಡುಗಳ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರೋದು ಯಾವಾಗ? ನಮ್ಮ ಫೇವರಿಟ್ ಆಗೋದು ಯಾವಾಗ? ಬಹುಶ ಆ ಹಾಡಿನ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಾಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ, ಹಾಡಿದವರ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗಳು ಸರಾಗವಾಗಿ ಹರಿದಂತೆ, ಹಾಡಿನ ರಾಗ ಜೀವನದ ಯಾವುದೋ ಘಳಿಗೆಯನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಿದಂತೆ, ಅದರ ಲಯ ಹೃದಯದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಸಿಂಚನವಾದಂತೆ ಇರಬಹುದು. ಹೀಗೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಇಷ್ಟವಾದ ಹಾಡೊಂದನ್ನು ಆಗಷ್ಟೇ FM ನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಆಟೋ ಹತ್ತಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ಆಗಷ್ಟೇ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಆದ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರದ ಈ ಇ೦ಪಾದ ಹಾಡು ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಅರೆ, ಇದೇನಿದು! ಈ ಹಾಡಿನ ನಡುವೆ ನನ್ನ ಕಂಪನಿಯ CEO ಕರೆ! ಇವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಎದುರ ಮಾತನಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಇದುವರೆಗೂ ನಾನಂತೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಈಗ ಅವರ ಈ ಕರೆ! ಮಾತನಾಡಲು ಹೊರಟರೆ ಹಾಡಿನ ಪದಗಳು - ಸಾಹಿತ್ಯ - ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳುವ ಸಂಭ್ರಮ ಎಲ್ಲವೂ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಗಿದೇ ಹೋಗುವುದ೦ತು ನಿಶ್ಚಿತ. ಮಾಲೀಕರ ಈ ಕರೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ ಹೇಗೆ? ಆ ಅರೆ ಘಳಿಗೆ ಮನಸು ನಿರಾಕರಿಸುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ಈ ಸೂಚನೆಗೆ ಮುಂಚೆಯೇ ಕರೆ ನಿರಾಕರಿಸಿ ಆಗಿದೆ. ಹಾಡು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳಿದ ನಂತರ ತಕ್ಷಣವೇ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಮಾತನಾಡಿದೆ.

ಇವರ ಕರೆ ನಿರಾಕರಿಸುವಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವ ಈ ಹಾಡಿಗೆದೆಯೇ? ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿಂದ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವೇನೋ ಸರಿ! ನಡುವೆ ಹಾಡು ಕೇಳುವುದೂ ಸಹ ಒ೦ದು ಸಣ್ಣ ಸಂಭ್ರಮ. ಕರೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಘಳಿಗೆ - 'ಪರಪಂಚ' ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ - ಕೆಲಸ, ಕಂಪನಿ, ಎಲ್ಲವೂ ಅದರದರ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಇವೆ. ನನ್ನ ಈ ಸ್ವಾರ್ಥ, ಈ ಧೈರ್ಯ, ಈ ವರ್ತನೆ ಎಷ್ಟು ಸಮ೦ಜಸವೋ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ! ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುವಂತೆಯೋ - ಗೇಲಿಮಾಡಿದ೦ತೆಯೋ ಸೂರ್ಯ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ನನ್ನೆಡೆ ನೋಡಿ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಎಳೆ ಬಿಸಿಲಿನ ನಗೆ ರವಾನಿಸಿದ್ದ. ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಅದೇ ಹಾಡಿನ ಸಾಲೊಂದು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಯಿತು. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಸಂಭ್ರಮದ ಒಡನಾಟ - ಹುಡುಕಾಟ ಇಂದಿಗೂ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ.

3K - ಪ್ರೇಮ ಕವನಗಳ ಕಾಶಿ

ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ನಾಕು ಸಾಲಿನ ಕವನಗಳೆಲ್ಲ ಈಗ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕವನಗಳ ರೂಪ ತಾಳುತಿದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರೇಮ ಕವಿಗಳೇ ಎನ್ನುವ೦ತೆ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಟವಾಗುತಿರುವುದು ಪ್ರೇಮ ಕವನಗಳೇ! 3K ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಈಗ ಪ್ರೀತಿ - ಪ್ರೇಮ - ಪ್ರಣಯದ ಕವನಗಳ ಪದ ಪುಂಜ ರಾಶಿ! ಎಲ್ಲರ ಕವನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಯದೇ ಕಾರುಬಾರು - ಇವೆಲ್ಲ ಓದುತಿದ್ದರೆ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದಂತಿದೆ. ನೇರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ ಇಡುವ ಸಾಲುಗಳು! ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ೦ತೆ ಮನಸಾದರು ಆದೀತು. ಹೀಗೆ ಈ ಪ್ರೇಮ ಕವನಗಳ ಓದುವಾಗ ಮನಸಲಿ ಮೂಡಿಬಂತು ಈ ಸಾಲು "Have Just Fallen In Love With Live.... All Over Again". ಜೀವನವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದೇ ಈ ಪ್ರೀತಿ! ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಜೀವನವೆಂಬ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವ ಆಸೆ ಈ ಕವನಗಳು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿವೆ.

ಹೀಗೆ ಈ ಕವನಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ ಹೀಗೊಂದು ಸಂಗತಿ ಗಮನಿಸಿದೆ! ಪ್ರೇಮ ಕವನಗಳನ್ನು ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರೂ (ಕವಿಗಳು) ಇಬ್ಬರೂ ಬರೆಯುತಿದ್ದಾರೆ. ಇಬ್ಬರ ಪ್ರೇಮ ಕವನಗಳಲ್ಲೂ ಮೂಡಿಬರುತಿರುವ ವಸ್ತು,

• ಸಂಗಾತಿ ಹೀಗಿರಬೇಕು
• ಭಗ್ನ ಪ್ರೇಮ / ವ೦ಚನೆ
• ಮೋಸಹೋದ ಹೃದಯ
• ಕಾಡುವ ಪ್ರೇಮಿ
• ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ದಿನಗಳು
• ಆಣೆ : ಭಾಷೆ
• ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯ / ಅವನ ಗುಣಗಾನ
• ಗಾಯಗೊಂಡ ಪ್ರೀತಿ
• ಕಳೆದುಹೋದ ಹುಡುಗ / ಹುಡುಗಿ

ಈ ಕವನಗಳ ಜೀವಾಳ ಒಂದೇ ಆದರು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಭಾವಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ - ಹುಡಗಿಯರಿಬ್ಬರೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತಿರುವ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿ ಮನಸೆಳೆಯುವ೦ತದ್ದು . ಒಂದೆಡೆ ಮುಗ್ಧ ಹುಡುಗಿಯ ಹೃದಯ ಕದ್ದು ಪರಾರಿಯಾಗುವ ಹುಡುಗನಾದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಅಮಾಯಕ ಹುಡುಗನ ಪ್ರೀತಿ ನಿರಾಕರಿಸಿ ಹೋದ ಹುಡುಗಿ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಇದು ನಿಜವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಒಂದಂತು ಖಾತರಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ! ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಗುಣವಂತೆ ಸಿಗಲಾರಳೋ ಅಥವಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗಿಗೆ ಹೃದಯವಂತ ಸಿಗಲಾರನೋ, ಅಂತೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸಿಗದೇ 3K ಯಲ್ಲಿ ಕವನಗಳಾಗಿ ಹೋಗುತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರೇಮ ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ಪದಗಳಾಗಿಬಿಡುತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ಸ್ವಂತ ಅನುಭವಗಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಹಲವು ಕಾಲ್ಪನಿಕವಿರಬಹುದು, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಅವರಿವರ ಕಂಡು ಬರೆದಿರಲೂ ಬಹುದು. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರು ಇವರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಬರೆದಿರಬಹುದೆ೦ಬುದಕ್ಕೆ ಈ ಕವನಗಳೇ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ತುಂಬಿದ ಕವನಗಳ ನಡುವೆ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಹೊಂದಿರುವ ಇತರ ವಿಚಾರಗಳ ಕವನಗಳನ್ನು ಓದುವಾಸೆ ಮನಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಮೊಳಕೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

"ಹರಟೆಕಟ್ಟೆ" ಎಂಬ ರೈಲುಬಂಡಿ

"ಹರಟೆಕಟ್ಟೆ" ಎಂದು ನವೀನ್ ಶುರುಮಾಡಿಯಾಗಿದೆ! ಈ ಕಟ್ಟೆ ಹೇಗಿದೆಯೆಂದರೆ : ಹೊಸದೊಂದು, ಬಹು ದೊಡ್ಡದೊಂದು - ದೂರದೂರಿನ ಪಯಣಕ್ಕೆ ರೈಲು ಗಾಡಿ ಹತ್ತಿದಂತಿದೆ. ಈ ಸಾಗುವ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಒಬೊಬ್ಬರೇ ರೈಲು ಹತ್ತಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡುವಂತೆ! ಈಗಷ್ಟೇ ನಮ್ರತೆಯ ಮಾತುಕತೆ ಶುರುವಿಟ್ಟ೦ತಿದೆ! ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಬುತ್ತಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಚ್ಚಿ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸಾದಂತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ವಯಸ್ಸಿನ ಪ್ರಯಾಣಿಕರೂ ಏರಿದಂತಿದೆ.

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಬೊಬ್ಬರ ಪರಿಚಯಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಅರೆ! ಈ ಹುಡುಗರು ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಪರಿಚಿತರಾಗಿಬಿಡ್ತಾರೆ. ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ನ೦ಟಸ್ತಿಕೆ ಇರುವ ಹಾಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನು ಅವರು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತಿರುವ ಹೆಸರುಗಳು : ಗುರುವೇ, ಶಿವ, ಮಚ್ಚಿ, ತಂದೆ, ಮಗ, ಮಾಮ etc., ಹೀಗೆ. (ಚೆರ್ರಿ ಚರಣ್ ಹಾಗು ಕ್ವಿಕಿ ಅರುಣ್ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪದಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಯಾವ ಶಬ್ದಕೋಶ - ಪದಕೋಶ - ಅರ್ಥಕೋಶ - ನಿಘಂಟುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿದರೂ ಆ ಪದಗಳಿಗರ್ಥ ಸಿಗಲಾರದು). ಈ ಹರಟೆಕಟ್ಟೆ ತಮಾಷೆಯಾಗಿದೆ, ಕವನಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳು ಈ ಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಬಹುದು.

ಏನೇ ಆಗಲಿ ಹರಟೆಕಟ್ಟೆಯಿಂದಾಗಿ 3K ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರೀತಿ ಮೂಡಿಸುವಂತಾಗುತಿದೆ. ನವೀನನಿಗೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಧನ್ಯವಾದ. ಈಗಷ್ಟೇ ಈ ರೈಲು ಬಂಡಿ ಹೊಸದೊಂದು ತಿರುವು ಪಡೆಯಲು ಮುಂದಾಗುತಿದೆ.......................

ಪುಸ್ತಕದ ಮಹಲು

ಈ ದಿನ ಹೊಸದೊಂದು ಅನುಭವದೆಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ.  ಹೊಸದೊಂದು ಗುಂಪು, ಹೊಸ ಪರಿಚಯ, ನಾನಿಲ್ಲಿ ಹೊಸಬಳು - ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕುತೂಹಲ ಈ ದಿನ ಹೇಗಿರಬಹುದೆಂಬ ಯೋಚನೆ ಹೊಸ ಹುರುಪಿನಲ್ಲಿ ಮಗಳ ಜೊತೆ, ಜ್ಯೋತಿ ಬಸು ಹಾಗು ಅವರ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ನಾಯ೦ಡಳ್ಳಿ  ಸರ್ಕಲ್ನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾದು ನಿಂತ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು ಹಾಜರಿ.

ಹತ್ತಿದೊಡನೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಾಯಿಸಿ ಕೈ ಬೀಸಿ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರ ಪರಿಚಯಗಳು ಶುರುವಾದವು. ಮಹೇಶ್, ಜ್ಯೋತಿ ಬಸು, ಶ್ರೀಕಾಂತ್, ಶಿವೂ, ಓಂ ಶಿವಪ್ರಕಾಶ್, ಪವಿತ್ರ, ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗ್ಡೆ, ಆಜಾದ್ ಸರ್, ಉಮೇಶ್, ಸುದೇಶ್, ಸುಲತ, ಸಂಧ್ಯಾ, ಗಿರೀಶ್, ನವೀನ, ನಂದಿನಿ, ಗುರು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರ ಪರಿಚಯಗಳು ಮುಗಿದವು. ಇವರ ಮಧ್ಯೆ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಆಶಾ ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗ್ಡೆ ಕೂಡ. ನೋಡಿದಾಗ, "ಅರೆ, ಇವರ!! ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದೆ,  ಪರಿಚಯವಿದೆ - ಇವರನ್ನ ಪ್ರಕಾಶ್ ರವರ ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ, ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರ ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಟಿ ಆಗಿರುವೆ" ಎಂದೆನಿಸಿದ್ದು ನಿಜ. ನಾನಿವರ A/c ಅಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು, ಕಾರಣ!..... ಯಾರೊಬ್ಬರ ಅಭಿಮಾನಿಯಾಗಲು ಕಾರಣಗಳಿರಲೇಬೇಕೆ? ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇ ಒಂದು ಸಂತಸ.

ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾದ ಪಯಣ :

ಪ ಪ ಪ ಪರಿಚಯಗಳು - ಬಿಡದಿ ಖ್ಯಾತಿಯ ಇಡ್ಲಿಗಳು - ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿ ಹಾ ಹಾ ಹಾ ಹಾಡುಗಳ - ನಡುವೆ ಕೀ ಕೀ ಕೀ ಕೀಟಲೆಗಳು - ಆಡು ಆಡುತ್ತಲೇ ತಲುಪಿದ್ದು ಹಾಯಾಗಿ ಮಲಗಿರುವ ಶ್ರೀ ರಂಗನ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ. ಈ ಪುಟ್ಟ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಇತಿಹಾಸಗಳೆಷ್ಟೋ - ಇದರ ನಡುವೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕುಲದೇವತೆ ನಿಮಿಷಾಂಬ ದೇವಿಯು ನದಿಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಹಸನ್ಮುಖಿಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದಾಳೆ. ಇನ್ನು ನಮಗಂತಲೇ ಕಾದಿದ್ದ ಬಾಲು ಸರ್ ಬೇಟಿ. ಅವರ ಮುಗ್ಧ ನಗೆ ಹಾಗು ಮನ ಮುದ ನೀಡುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಮಾತುಗಳು. ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ತಲುಪಿದ್ದು ಒಂದು ಭವ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ, ಮೂಕ ವಿಸ್ಮಿತವಾಗಿಸುವ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ಮಹಲಿಗೆ. ಪಾಂಡವಪುರಕ್ಕೆ.

ಪಾಂಡವಪುರ ಹಾಗು ಅಂಕೆಗೌಡರು

"ಪಾಂಡವಪುರದ ಪುಸ್ತಕ ಮಹಲು" ಈ ಮಹಲಿನೊಳಗೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರಲ್ಲಿ ಶಾರದಾಂಬೆಯ ಒಲವು - ಸರಸ್ವತಿಯದ್ದೆ ಗೆಲುವು. ಈ ಮಹಲನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದವರು ಅಂಕೆಗೌಡರು. ಅತಿ ಸರಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಅವರ ಮಹಲಿನಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳದ್ದೆ ಕಾರುಬಾರು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಕಾಲಿಟ್ಟೆಡೆ ಪುಸ್ತಕಗಳು, ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಪುಸ್ತಕಗಳು!

ಈ ಸಂಗ್ರಹ ನೆನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯದಲ್ಲ - ಅಂಕೆಗೌಡರ ಜೀವಮಾನದ ಸಂಗ್ರಹ! ಆರುನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇತ್ತೀಚಿನ ವರೆಗೂ ಎಲ್ಲವೂ ಲಭ್ಯ!! ಒಂದು ಲಕ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪುಸ್ತಕಗಳಿರಬಹುದು. ಅವರು ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪಾಯಿ ಈ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಖರೀದಿಗೆ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಆಸ್ತಿಗಳನೆಲ್ಲ ಮಾರಿ ಪುಸ್ತಕ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, ಸಂಶೋಧಕರಿಗೆ ಇವರ ಪುಸ್ತಕ ನಿಧಿ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇವರ ಈ ನಿಲುವಿಗೆ ಇವರ ಪತ್ನಿಯ ಸಹಕಾರವೂ ಮೆಚ್ಚುವಂತದ್ದೆ.

ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ಬಾಲುರವರ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದೆ [http://nimmolagobba.blogspot.in/2010/08/blog-post_16.html]. ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದಮೇಲಂತೂ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ, ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೂ ಇಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಬೇಟಿಯಾಗುವಂತೆ ಹೇಳಲೇಬೇಕಿದೆ.

ಇವರ ಪುಸ್ತಕ ಬಂಡಾರ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಗ್ರಂಥಾಲಯವಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗು ಹೀಗೂ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸ್ವಾರ್ಥ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ನಾವಿಕರೆ ಹೌದು, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮಾಡುತಿರುವ ಅಂಕೆಗೌಡರಿಗೆ ನನ್ನ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ನಮನ. ಇವರ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಬದುಕು ಜ್ಞಾನದ ದೀವಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ ಬೆಳಗಿಸಿದೆ! ಈ ಪುಸ್ತಕ ಪ್ರೇಮಿಗೆ - ಜ್ಞಾನ ದೇಗುಲವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಮಹಾನುಭಾವನಿಗೆ ಅನಂತಾನಂತ ವಂದನೆಗಳು.

ಎಲ್ಲರು ಮೂಕರಾಗಿ ಯಾವ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನೋಡುವುದು - ಬಿಡುವುದೆಂದು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಅಂಕೆಗೌಡರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿ ಸನ್ಮಾನ ಮಾಡಿದರು ಬಾಲು ಸರ್, ಅಜಾದ್ ಸರ್ ಹಾಗು ಪ್ರಕಾಶ್ರವರು. ಈ ಸನ್ಮಾನ ಇವರ ಸಾಧನೆಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಗೌರವ.

ಅವರನ್ನು ಬೇಟಿ ಮಾಡಿದಾಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಒಂದೊಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅಂಕೆಗೌಡರಿಗೆ ನೀಡೋಣವೆಂದು ಪ್ರಕಾಶ್ರವರು ಸೂಚಿಸಿದ್ದರು. ಅಂತೆಯೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡೆವು. "ಭಾವಸಿಂಚನ" ವನ್ನು ಅಂಕೆಗೌಡರ ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ಹೆಮ್ಮೆ ಅನಿಸಿದ್ದು ನಿಜ.

"ಭಾವಸಿಂಚನ" 3K ಸಧಸ್ಯರುಗಳ ಚೊಚ್ಚಲ ಕವನ ಸಂಕಲನ - ಇಂಥದೊಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ತಾಣವಾಗಲಿರುವ ಗ್ರಂಥಾಲಯದಲ್ಲಿ "ಭಾವಸಿಂಚನ" - ಈಗಲೂ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ರೋಮಾಂಚನ. ಈ ಖುಷಿಯನ್ನು ನನ್ನ 3K ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಹಂಚಲೆಬೇಕಿದೆ. ಈ ತಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಟಿಯಾದವರು ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತರಾಗುವುದಂತು ಹೇಳನಿಶ್ಚಯ!  ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಡುವ ಮಾತಿರಲಿ ಎದ್ದೇಳುವ ಮನಸು ಯಾರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ!

ಕರಿಘಟ್ಟ [ಬೆಟ್ಟ]

ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟದ್ದು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಕರಿಘಟ್ಟಕ್ಕೆ... ವೆಂಕಟರಮಣ ಸ್ವಾಮಿಯ ದೇಗುಲಕ್ಕೆ. ನಮಗೆಂದೇ ಕಾದಿದ್ದ ಸ್ವಾಮಿಯ ಕೊನೆಯ ದರುಶನ ಮುಗಿಸಿ - ಭರ್ಜರಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆ! ಮೂರು ಬಾರಿ ಪುಳಿಯೋಗರೆ ತಿನ್ನುವಷ್ಟು ರುಚಿಯಾದ ಅಡುಗೆ...ನಂತರ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿದ್ದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಓಪನ್ ಏರ್ ಥಿಯೇಟರ್.... ಗುರು ಹಾಗು ಶಿವೂರವರ ನೇತ್ರತ್ವದಲ್ಲಿ ಆಟ - ಒಡನಾಟ. ಆದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೇಟಿಯಾದ ಚೆ೦ಡಾನಂದ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು, ಅವರ ವೇಷ ಭೂಷಣ ಹಾಗು ಭಕ್ತರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಸಲಹೆಗಳು, ಅಳು ಬರುವಷ್ಟು ನಕ್ಕ ಕ್ಷಣಗಳು ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ!

ಸಂಜೆಯಷ್ಟರಲ್ಲಿ - ಈ ದಿಗ್ಗಜರುಗಳೇ ತುಂಬಿದ ಬ್ಲಾಗಿಗರ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ನಾನಿನ್ನು ಹೊಸಬಳು ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಹೇಳುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಸುಂದರ ಪ್ರವಾಸ, ಮರೆಯಲಾಗದ ಸ್ನೇಹಕೂಟ .... ಸಜ್ಜನರ ಸಹವಾಸದೋಳ್ ಹೆಜ್ಜೇನ ಸವಿದೆ.... ಮನೆಗೆ ಬಂದಾದರೂ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಅಲ್ಲಿನ ನೆನಪುಗಳು ಕಾಡುತಿವೆ.

ಮತ್ತೆ, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಕಯ್ಯಲ್ಲೂ ನೋಡಿದ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಹಣುಕಿಸಿದ್ದುಂಟು, ಗಾಬರಿಗೊಳಿಸಿದ್ದುಂಟು! ಹೊಸ ಕ್ಯಾಮೆರ ಕೊಡಿಸದೇ ಹೋದರೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲಾರೆ ಎಂದು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದರೆ ಕ್ಯಾಮೆರ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ ಬಂದೀತು:-)

ಸಂತಸವೆಂದರೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪಾಂಡವಪುರಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬೇಟಿ ಆಗುವ ಎಲ್ಲ ಸಂಭವಗಳು ಇವೆ. ಬೇಗ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಂತದೊಂದು ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿದ ಪ್ರಕಾಶ್ರವರಿಗೆ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

 * * * *

 

ತಮ್ಮ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನನಗೆ ನೀಡಿದ ಜ್ಯೋತಿ ಬಸು ಹಾಗು (ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಕದ್ದು ತಂದ) ಫೋಟೋಗಳ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

PS : ಅಂಕೆಗೌಡರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಲು ಇಚ್ಚಿಸುವವರು, ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ನೀಡಲಿಚ್ಚಿಸುವವರು, ಬೇಟಿ ಆಗ ಬಯಸುವವರು - ಈ ವಿಳಾಸವನ್ನು ಬರೆದುಕೊಳ್ಳಿ :

ಶ್ರೀ ಅಂಕೆ ಗೌಡ ಜ್ಞಾನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ [ರಿ]

ಹರಳ ಹಳ್ಳಿ

ಪಾಂಡವಪುರ ತಾಲೂಕ್

ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆ.571434

ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ;9242844934 ,9242844206

ರಾಗಿ ಮುದ್ದೆ ತಿನ್ನುವಂತದಲ್ಲ!

ಈ ದಿನ ಮನೆಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರ ಸೋದರ ಮಾವ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ, ಹುಣಸೂರಿನ ಬಳಿ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ ಅವರದು. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಅವರೇ ಬಿತ್ತಿ ಬೆಳೆಯುವ ಅಕ್ಕಿಯ ಮೂಟೆಯೊಂದನ್ನು ಮನೆಗೆ ತಂದು ಕೊಡುವ ಪದ್ಧತಿ ಅವರದು. ರೈತ ಬಂಧು - ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಅನ್ನದಾತ! ಇವರು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನಗೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಸಮಸ್ಯೆ! ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅದು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯು ಹೌದು. ಇವರು ರಾಗಿ ಮುದ್ದೆ ಇಲ್ಲದೆ ಊಟ ಮಾಡುವ ಆಸಾಮಿ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗೊಮ್ಮೆ-ಹೀಗೊಮ್ಮೆ ರಾಗಿ ಮುದ್ದೆಯನ್ನು ತಿನ್ನುತಿದ್ದ ನಾನು, ಅದು ತಿನ್ನುವಂತದಲ್ಲ, ನುಂಗುವಂತದ್ದು ಎನ್ನುವ ಸಂಗತಿ ಅರಿತು - ನುಂಗುವುದನ್ನು ಕಲೆಯಲು ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳೇ ಹಿಡಿದವು. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಗಿ ಮುದ್ದೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡುವುದೆಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು? ಮನೆಯವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರು ಮಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಬರದೆ ಒದ್ದಾಡಿದ್ದುಂಟು. ಈ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಅನ್ನದಾತನಿಗೆ ರಾಗಿ ಮುದ್ದೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಡಿಸಲು ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಸುನಿತರನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಡುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಮುದ್ದೆ ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು, ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಮ್ಮ ಅನ್ನದಾತ, "ಇನ್ನು ಮುದ್ದೆ ಕಟ್ಲಿಕ್ಕೆ ಬರಕಿಲ್ವೇನವ್ವ" ಅಂತ ಡೈಲಾಗ್ ಹೊಡಿಬೇಕು, ಇದನ್ನ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ನಮ್ಮ ರಾಯರು ನನ್ನ ಕಸಿವಿಸಿ ಗಮನಿಸಿ ಕಣ್ ಹೊಡೆದು ಹೋಗಬೇಕು, ಸಂಜೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕು....

ಮಾಡಲು ಬಾರದ ರಾಗಿಮುದ್ದೆ!

ನನ್ನವರಿಗಿಷ್ಟ ರಾಗಿಮುದ್ದೆ,

ಬಾರದು ನನಗೆ ಕಷ್ಟವೋ ಅಡುಗೆ!

ಅಮ್ಮನ ಕೇಳಿದೆ ಮಾಡುವ ರೀತಿ,

ಆದರು ಆಯಿತು ಎಲ್ಲ ಪಜೀತಿ!

ನಲ್ಲನ ಟೀಕೆ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ,

ನನಗೋ ಹಿಂಸೆ ನಾಚಿಕೆ ಒಳಗೆ!

ಆದರು ಬಿಡದೆ ಕಲಿಯಲು ಹೊರಟೆ

ಮಾಡುವುದ್ಹೆಂಗೆ? ಕಲೆಸುವುದೆಂಗೆ?

ವಿಧವಿಧವಾದ ಮುದ್ದೆಯ ಶೋಧನೆ,

ತಂದಿತು ನನ್ನಲಿ ಸಂಕಟ ರೋದನೆ!

ನೀರಿನ ಮುದ್ದೆ, ಗಟ್ಟಿಯ ಮುದ್ದೆ,

ಬೇಯದ ಮುದ್ದೆ, ಗಂಟಿನ ಮುದ್ದೆ!

ಹೇಗೆ ಮಾಡಿದರು ಕೆಟ್ಟಿತು ಮುದ್ದೆ,

ಕಾಡಿತು ನನ್ನ ಬಾರದೆ ನಿದ್ದೆ!

ತುಂಬಿದ ಕಂಗಳು ಹರಸಿತು ಗಂಗೆ,

ನಲ್ಲನ ತೋಳಲಿ ಅತ್ತಿದ್ದು ಹಿಂಗೆ!

ಹಣೆಗಿಟ್ಟ ಮುತ್ತಿನ ಸಾಂತ್ವನ

ಮನಸಿಗೆ ನೀಡಿತು ಪ್ರೀತಿಯ ಸಿಂಚನ

ಮುದ್ದಿನ ನಲ್ಲನ ಮುದ್ದೆಯ ಪ್ರೀತಿ

ಮಾಡಲು ಕಲಿಸಿತೆ ನನಗೊಂದು ದಿನ!

- ಬಾಳೊಂದು ಭಾವಗೀತೆ -

ಅದು ಹಾಗಿರಲಿ, ಹಾಗೇ ಇರಲಿ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಬರೆದ ಈ ಕವನ 3Kಯಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದೆ: [ಇದನ್ನು ಕವನ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಈಗ ವಿಪರೀತ ಸಂಕಟ]. ಕವನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಅನಿಸಿಕೆಗಳು ಪ್ರೇರಣಾತ್ಮಕ! ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಕವನ ಬರೆದು ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡುವಾಗ ಏನೋ ಒಂದು ತಳಮಳ. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಮನಸು, ಪಲಿತಾಂಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವ ತವಕ. ಒಂದೆರಡು ಅನಿಸಿಕೆಗಳು ಬಂದರು ಸಹ, ಒಂದು ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಉಲ್ಲಾಸ. ಈ ಉಲ್ಲಾಸ ಎಷ್ಟೊಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ, ಈ ಉಲ್ಲಾಸಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಶಕ್ತಿ ಇದೆ.

ಬಾಂಧವ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಿದ್ದಾನೆ ನಿಜಾನ?

ನಾ ಕಂಡಂತೆ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಧಸ್ಯತ್ವಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿಗಳು ಬರತೊಡಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕವನಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯೇ ಪುಷ್ಟಿ ನೀಡುವ ಅಮೃತಬಿಂಧು ಆಗಿದೆ. ಪ್ರೇರಣೆ ಅಂದರೆ ಹೀಗೇನಾ? ಕಾಲಿ ಬಾಟಲಿನಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯು ಸಹ ಪೂರ್ತಿ ತುಂಬಿದೆ ಎಂದು ತೋರುವ ರೀತಿನ? ಜಾರಿ ಬಿದ್ದವನಿಗೆ ಕೈಕೊಟ್ಟು ಎಳೆದೆಬ್ಬಿಸುವ ಹಸ್ತಾನ? ಬತ್ತಿ ಹೋದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮುಗುಳುನಗೆಯ ಕಾಣಿಕೆನಾ? ಒಂದು "ಭಲೇ" ಎನ್ನುವ ಪದ ನೂರು ಜೀವಕಣಗಳಿಗೆ ಉತ್ತೆಜನನಾ? ಈ ಕಣಗಳು ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕತೆಯ ಸಾಗರವಾಗುವುದು ಸರೀನಾ? ಮುಖ ಪರಿಚಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಅಪರಿಚಿತರು

ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಡಿದಾಗ ಅಣು-ಅಣುವು ಪುಟಿಯುವುದು ನ್ಯಾಯಾನ? ಒಂದೇ ಆಕಾಶದ ಕೆಳಗೆ - ಒಬ್ಬನೇ ಚಂದ್ರನನ್ನ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಊರು ಕೇರಿಯ ಧೀಮಂತರ ನಡುವೆ, ಅರಳುತ್ತಿರುವ ನವ-ಬಾಂಧವ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವರಿದ್ದಾನೆ ನಿಜಾನ?

3K ಸಮುದಾಯದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ

ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಬಂದ ಕವನಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತ - ಅನುವಾದಗಳ ನಡುವೆ ನನ್ನನ್ನು "ಅಕ್ಕ" ಎಂದು ಕರೆದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದ್ದ ಕ್ವಿಕಿ ಅರುಣ್! ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ನನಗೊಂದು ಮೇಲ್ ಸಹ! "ಅಕ್ಕ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಮತಿಯಿದ್ದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಮಾಡರೇಟಾರ್ ಆಗಿ ಮಾಡಿ", ಎಂದು. ಇವನು ನನ್ನನ್ನು ಅಕ್ಕ ಎಂದು ಕರೆದ ರೀತಿಗೆ ಅರ್ಧ ಸೋತು (ಸತ್ತು) ಹೋಗಿದ್ದೆ! ಇವನ ಪತ್ರ ಓದಿ ಕುಣಿಯುವಂತಾದರು, ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡೆ, ಸಾವರಿಸಿಕೊ೦ಡೆ, ಆಸಕ್ತಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞಳಾಗಿ, "ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದೆ. ಇವನು ನನ್ನನ್ನು "ಅಕ್ಕ" ಎಂದು ಏಕೆ ಕರೆದ? ಹೇಗೆ ಕರೆದ? ನನ್ನ ವಯಸ್ಸು ತಿಳಿಯಲು ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಾವಚಿತ್ರವಂತು ಇನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿಲ್ಲ. ಕವನಗಳ ನಡುವಿನ ಮಾತು ಕತೆಯ ಹೊರತು ಇನ್ನ್ಯಾವ ಪರಿಚಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬಹುಶ ನನ್ನ ನಡುವಳಿಕೆ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ದವಳಹಾಗೆ ಅನಿಸಿಹೊಗಿದೆಯೇ? ಅದೇನೇ ಇರಲಿ, ಅವನಿಟ್ಟ ಹೆಸರು / ಪದ ನನ್ನ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸನಿಹ. ಇದರ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಅನ೦ತಾನಂತ ನೆನಪುಗಳೇ ಅಡಗಿವೆ.
ಸಮುದಾಯ ಹೀಗೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತಿರುವುದು ಸರಿ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ವಿಂಗಡಿಸುವಂತೆ ಮನಸು ಹೇಳುತಿದೆ. ಮುಂದೇನಾಗುವುದೋ ಎಂದು ಕಾದು ನೋಡುವ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ನಾನು ಸಹ ಸೇರಿಹೋದೆ. 3K ಸಮುದಾಯದ ಬುನಾದಿಗೆ ಕ್ವಿಕಿಯ ಈ ಮೇಲ್ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯೇನೋ?

ಹ...ಹ...ಹ...ಹರಟೆ

ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುವ ಕಾಯಕ ಯಾರಿಗೆ ತಾನೇ ಇಷ್ಟವಾಗದು. ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತ ನಮ್ಮ ಸಧಸ್ಯ ಹ..ಹ..ಹ..ಹರಟೆ ಎಂದನೇ? ಕ..ಕ..ಕ..ಕಟ್ಟೆ ಎಂದನೇ? ಕವನಗಳ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಈ ಕಟ್ಟೆಗೇನು ಕೆಲಸ? ಏನ್ ಕೆಲಸ? ನೀವೇ ಹೇಳಿ ಏನ್ ಕೆಲಸ ಅಂತ :-)

ಇದೆಂಥ ಹೃದಯ

ಹಿಂದಿಂದೆ ಸುತ್ತುವ ಕಾಯಕ
ಮತ್ತದೇ ಬಡಾಯಿ ನಾಯಕ
ಹೊಸಕಿ ಹೋದ ಹೃದಯ
ಆಹಾ! ಮೊಣಚಾದ ಗಾಯ...

ಕಣ್ಣೊರೆಸಿ ಪುಸಲಾಯಿಸಿ
ಹೇಳಿತೀರಲು ಸಮಜಾಯಿಷಿ
ಗೆಲುವೊಂದು ಬಂದಂತೆ
ಹೃದಯವಿದು ನಟ-ನಟಿಸಿ

ಮತ್ತವನೆ ಬಂದನೇ
ಕಣ್ಣೆದುರು ಮನದೆದುರು
ಶುರುವಿಟ್ಟು ಸಂಭ್ರಮ
ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಗಾಬರಿ

ಅದೇ ಅದು ಹೃದಯ
ನಡೆಸುತಿದೆ ತಯ್ಯಾರಿ
ಹಿ೦ದಿ೦ದೆ ಸುತ್ತಲು
ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಸಾಯಲು

ಒಲ್ಲದವನು ಬಲ್ಲನವನು
ಸೋಲುವಾಸೆ ಯಾಕಿನ್ನು?
ಹಾಳು ಜಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೃದಯ
ಸಿಲುಕಿ ಕೊರಗಿ ಮತ್ತೆ ಗಾಯ!!